Il Grande Miracolo

fotografie: Jannes Linders

Het Beeld

Het motief dat de kunstenaar Marino Marini gedurende het grootste deel van zijn artistieke carrière bezighield, was dat van de ruiter te paard. Het onderwerp boeide hem zowel plastisch als emotioneel. Zowel bij de vroege, meer statische beelden als bij de latere versies, zoals de Rotterdamse Il Grande Miracolo uit 1953, is telkens dezelfde ingehouden spanning aanwezig.

Het steigerende paard heeft zich zover opgericht dat het dier op zijn achterste lijkt te zitten. De hals is gestrekt en het hoofd steekt de lucht in. Alleen de voorbenen, die los voor het grote lichaam hangen, lijken het dier nog enigszins in balans te houden. In deze verstilde houding – alsof het dier even gewichtloos is alvorens definitief om te vallen – lijkt het paard het onafwendbare te ondergaan. De ruiter is in verhouding tot het paard zeer klein van stuk en valt bijna van het paard. Als een acrobaat klemt hij zich met zijn benen aan het dier vast. Aan paard en ruiter zijn een diepe angst en wanhoop af te lezen.

Het Comité Oprichting Pleinweg-Gedenkteken stelde voor om deze vallende ruiter als monument te installeren op de plaats waar in de Tweede Wereldoorlog een twintigtal burgers door de bezetter werd gefusilleerd. Voor velen symboliseert dit beeld van Marini de verschrikkingen van de oorlog.

Specificaties

bijnamen Gevallen ruiter
jaartal vervaardiging 1957
locatie sinds 1989, Mijnsherenlaan/Pleinweg, Tarwewijk, Charlois
afmetingen beeld (hxbxl) in cm 250 x 70 x 70
materiaal Geelkoperlegering en natuurstenen sokkel